PARMAK UCU YÜRÜME

Ayak parmaklarının üzerinde yürüyüp topukla zemin arasında hiçbir temas olmadan gerçekleşen yürüme şeklidir. 

Yürümeye yeni başlayan çocuklarda parmak ucu yürüyüş normal olarak kabul edilir. 

Zamanla azalarak kaybolması beklenir. 

Çocuklar yürümede güçlendikçe, kas grupları geliştikçe parmak ucu yürümeleri azalır. 

Uzun süreli parmak ucu yürüme, 2-3 yaş dönemi sonrasında parmak ucu yürüme nörogelişimsel, kas-iskelet sistemi, duyusal sistem, görsel sistem açısından problem habercisi olabilir. 

Fiziksel açıdan; 

Çocuklarda aşil tendonundaki kısalık topukların yere değmesini engelleyebilir. 

Nörolojik açıdan; 

Bazı nörolojik hastalıklar çocuğun duruşunu, kas tonusunu ve motor kontrolünü etkileyebilir. 

Duyusal açıdan; 

Çocuklar ekstra taktil veya proprioseptif duyusal girdi elde etmek için ayağın daha küçük bir yüzey alanına daha fazla basınç uygulamak için ayak parmağıyla yürüyebilirler. 

Ya da tam tersi şekilde taktil geri bildirime duyarlı olduklarından geri bildirimden kaçınmaya veya an aza indirmeye çalışacakları için ayak parmağında yürüyebilirler. 

Görsel açıdan; 

Parmak uçlarında durmak görüş açısını değiştirir ve bu çevre hakkında daha iyi bir farkındalık sağlayabilir. Ancak aynı zamanda görsel motordaki güçlüklerin de habercisi olabilir. 

Regülasyon açısından; 

Çocuklar özellikle endişeli olduklarında , kendilerini sakinleştirmek için parmak ucunda yürüyebilirler. 

Bu sebeplerin devamında çocuklar bu durumu alışkanlığa dönüştürebilirler. Çocuğunuzda parmak ucu yürüme gözlemliyorsanız ergoterapi değerlendirmesi talep edebilirsiniz.